Cuma , 8 Kasım 2019

Yaşatmak!..

Bir insanı, bir hayvanı, bir ağacı yaşatmak dünyanın en güzel şeyi olmalı. Gündelik hayatımız tüketmek ve yok etmek üzerine kurulduğu için yok ettiklerimizi göremiyoruz. İnsanlığımız yok oluyor ve biz sadece izliyoruz. Keşke ÜmitYaşar Oğuzcan’ın dediği gibi;

Bir deli rüzgar da benim ülkeme esse,

Bunca acıyı, kederi, üzüntüyü, kalp kırıklığını alıp götürse ..

Evet götürse, hem de çok uzakları..İnsanların ölmediği, hayvanların yaşadığı ve ağaçların meyve verdiği yerlerden uzak kalsa ölümcül düşünceler..Yaşamak, yaşatmak çok zor. Çünkü zorbaların anladığı tek dildir savaş, şiddet, sömürü…Yoksulluk, hastalık onların eseridir. Sen sanma ki bu savaş sana kadar gelmeyecek. Bu savaş herkese gelecek, herkesi yakıp, yok edecek. Çünkü kanla beslenenler, kana doymadıkları için bunun sonu gelmeyecek. Afrika’da, Asya’da, Ortadoğu’da bitmeyen savaşlar hepimizin sonunu getirecek. Hepsi bir parça petrol, biraz elmas, ya da diğer madenler. Ölümlerin, savaşların, iktidarın amacı bunlar. Halkını ve insanlığı düşünen yok. Para ve güç hırsı insanlığı zehirlemiş, insanlığı insanlıktan çıkarmış, hayvanların bile yapamayacakları yapacak hale getirmiş.

Neden bir insanı yaşatmak bu kadar zor? Neden bu sevgisizlik, inançsızlık, doyumsuzluk…Oysa yaşamak ve yaşatmak kutsal bir şey…