İyi ve kötü!

 

Aptallara göre insanlar ırk, cinsiyet, milliyet, yaş, statü, renk, din ve dil başta olmak üzere sekizden fazla kategoriye ayrılırlar. Halbuki olay bu kadar komplike değildir.

İnsanlar sadece ikiye ayrılırlar: İyi insanlar ve kötü insanlar.

Albert Einstein

***

Yıl 2 Temmuz 1993…Sivas’ın ortasında İnsanlığı yaktılar. Madımak hala yanıyor… Aklın sustuğu, vicdanın yandığı, insanlığın öldüğü tarih. İyilerin, kötüler tarafından yakıldığı zamandı. Hala iyiler, kötüler tarafından yok ediliyor ve hala insanlık kan ağlıyor. Acı her yerde. Hepimiz aynı Tanrının çocukları değil miyiz? Aynı gökyüzüne bakmıyor muyuz? Aynı sudan içmiyor muyuz? Bizi diğerinden ayıran renklerimiz mi? İnançlarımız mı? Düşüncelerimiz mi? Yoksa çıkarlarımız mı? İnsanlar aç kalınca kendi fikirlerini yermiş. Çıkarlarımız için kendimizi, kendi insanlığımızı bile satarız.

Peki ne oldu bu kötülere? Nerede bu kötüler? Bunlar yaşıyorlar, hemde onca insanın kanı ellerindeyken. Hala da insan olarak dolaşıyorlar.

Kara bir leke olan bu katliamda hayatlarını kaybeden sanatçı, fikir insanı, aydın ve otel çalışanlarını saygıyla anıyoruz.

***

Bir düş gördüm geçenlerde

Görmez olsaydım ah olsaydım

İçime şeytan girdi sandım

Keşke hiç uyumasaydım

 

Birdenbire

Ateş ve duman

Feryad-ı figan

Sanki elele

Geliyor habire

Üstümüze, üstümüze

 

Canlar, sazlar

Kan oldular

Kesildi teller

Durdu nefesler

Ama hala

Dimdik ayakta

Ayaktalar

 

Çığlık kalleş

Sessizlik mi dost

Ateş ve duman

Hain düşman

Issızlığın ortasında

Issızlığın ortasında

 

Moğollar