Çocuklar!…

“Kişi kendini yapar, bozar, dağıtır, yıkar, kırar.

Sonra, yeniden kurar. Önemli olan, kişinin kendini başlangıçtan kurmuş olması değil, baştan kurabilmesidir ”

Oruç Aruoba

***

Çocuklar…Evet Corona virüsten dolayı evde kalmaya mahkum edilen çocuklar..Bizi çıldırtan çocuklar, internet bağımlısı yaptığımız çocuklar.. Kendimiz bile cep telefonumuzu elimizden bırakmadığımız, kölesi olduğumuz internetten çocukları nasıl kurtaracağız?

Çocukluğumuza küçük bir yolculuk yaptığımızda, küçük küçük arkadaşlarımız, şişman, zayıf, kısa ve uzun boylu, gözleri ve tenleri farklı, şiveleri değişik ama çocukca oyun oynadığımızda hepimizin mutluluğu, gözleri, tenleri ve gülüşleri aynıydı.

Sıklıkla bakışıyoruz, gözlerimizde buluşup, genelde gülüşüyoruz, bazen korkuyorlar benden, ben de onlardan..

O çağın çocukları gülücüklere hemen kanıyor, biraz ağlasalar derhal susuyor, kin tutmuyor, öfke biriktirmiyor, plan yapmıyorlar. Gelecek kaygıları yok, haylazlığı seviyorlar. Daha önce tanışmamış olsalar da, herhangi birini sevmek için tanımaya gerek duymuyorlar. Diğerinin var oluşu, onlar için en büyük hediye…

İşte o zamanın çocukları böyleydi. Şimdinin çocukları ellerinde cep telefonları, tabletler, televizyon, farklı oyun setleri ile kendilerini gelişmeye kapatıp, büyükleri gibi teknolojinin kötü yanlarının kölesi oluyorlar. Bu bağımlılığı önce biz bitirelim!!