Çarşamba , 17 Nisan 2019
“Tırnak yeme alışkanlığı duygusal sorunlardan kaynaklanmaktadır”

“Tırnak yeme alışkanlığı duygusal sorunlardan kaynaklanmaktadır”

BİLGE ÇAKIR/ÖZEL

PsikoFit Beslenme, Diyet ve Psikoterapi Merkezi’nden Psikolog Bilgehan Turanlı, “Kız çocuklarında erkek çocuklarına göre daha fazla gözlemlenen bu davranışın sebepleri değişiklik göstermekle birlikte daha çok duygusal sorunlardan kaynaklanmaktadır” dedi.

PsikoFit Beslenme, Diyet ve Psikoterapi Merkezi’nden Psikolog Bilgehan Turanlı, tırnak yeme alışkanlığı ve bu sorunun çözümü ile ilgili gazetemize önemli bilgiler verdi.

Tırnak yeme davranışının 3 ve 4 yaşları arasında başlayıp, yetişkinlikte de devam edebileceği gibi çoğu zaman 7’li yaşlarda son bulması beklendiğini söyleyen Turanlı, “Kız çocuklarında erkek çocuklarına göre daha fazla gözlemlenen bu davranışın sebepleri değişiklik göstermekle birlikte daha çok duygusal sorunlardan kaynaklanmaktadır. Tırnak yiyen çocuklarda, parmak emme, ağza farklı materyaller sokma, diş gıcırdatma gibi kaygı sorunu olduğunu gösteren başka bulgular da gözlenebilir” dedi.

GENELLİKLE DUYGUSAL AĞIRLIKLI FARKLI BOZUKLUKLAR

Çocukluk döneminin; gelişim evrelerinin getirdiği bazı sorunların olabildiği, anne ve babanın yapıcı tutumuyla çevresel faktörlerin etkisiyle bu sorunların çözüme kavuşturulabildiği doğal bir gelişim süreci olduğundan bahseden Turanlı, “Bu dönemlerde çocuğun doğuştan getirdiği sağlık sorunları yok ise diğer tüm sorunlar genellikle kendi doğal süreci içinde şekillenir ve zaman içinde çocuğun sosyalleşmesiyle birlikte yok olur. Ancak bazen görüyoruz ki gelişimsel dönemlere özgü bu doğal sorunlar yakın çevrenin olumsuz etkileriyle birleştiğinde genellikle duygusal ağırlıklı farklı bozukluklar olarak ortaya çıkabiliyor. Bu bozukluklarda ilk dikkati çeken özellikle bu türdeki davranışların çocuğun tepkisel ve içsel davranışları olmasıdır. Bazı durumlarda ortada hiçbir neden yokken sadece modelleme yoluyla da çocuğun tırnak yemeye başladığı görülmektedir. Çocuklar çevresindeki insanları rol model alabilirler” şeklinde konuştu.

“DİĞER ÖNEMLİ FAKTÖR ÖZGÜVEN EKSİKLİĞİ”

Tırnak yeme davranışına sebep olarak gösterilebilecek bir diğer önemli faktörün özgüven eksikliği olduğunun altını çizen Turanlı, “Ailenin ya da sosyal çevrenin yapmış olduğu hatalı davranışlar zamanla çocukta özgüven eksikliğine neden olmuş olabilir. Özgüven kaybını iyileştirmenin en iyi yöntemi çocuğu zaman zaman başarılarından dolayı ödüllendirmek, teşvik edici sözler söyleyerek güçlü yönlerini fark etmesini sağlamaktadır” ifadelerini kullandı.

“HİSSEDİLEN KAYGI VE BASKI İLE DOĞRU ORANTILI”

Tırnak yeme dönemlerinin okul öncesi ve okul dönemi olarak ayrıldığını ifade eden Turanlı, “Bebeklik döneminde ağız; gerek gereksinimler, gerek doyumlar, gerekse de dış çevre ile ilişkilerde kullanılan organdır. Oral dönem doğum sonrası ilk 12-18 ayı kapsar.  Oral dönemde her şeyi ağzına alma davranışının okul öncesi dönemde tırnak yeme davranışı ile yer değiştirdiğini görebiliriz. Özellikle kendisini baskı altında hissettiği, gergin olduğu, kaygı duyguları yaşadığı durumda bütün çocukların elleri hemen ağızlarına gider. Bütün ebeveynler de genellikle ‘elini ağzından çek’ uyarısını yapmak zorunda kalırlar. Bu sıkıntıların ve kaygının arttığı durumlarda olay elin ağza götürülmesinden, tırnakların ya da tırnak etlerinin yenmesi durumuna dönüşür. Burada da durum tamamen hissedilen kaygı ve baskı ile doğru orantılıdır” diye konuştu.

Okul döneminde ise çocuğun ailesi dışındaki ilk sosyal kurumla tanıştığını ve bu kuruma ait kurallara uyum sağlamaya çalıştığını belirten Turanlı, “Okulun getirdiği görev ve ödevler bunun yanında farklı bir ortam çocuğun üzerindeki baskıyı ve kaygıyı arttırabilir. Çocuk, duygularını ifade etmede zorlandığında tırnak yeme davranışı göstermesi mümkündür” dedi.

“YETİŞKİNLİKTE TIRNAK YEME”

Son olarak yetişkinlikte tırnak yeme davranışının, çocuklukta çözümlenmemiş bazı sorunların yetişkinlikte de devam etmesi ve tırnak yeme davranışının bununla birlikte alışkanlık haline gelmesi ile devam ettiğini vurgulayan Turanlı, “Ebeveynler bu alışkanlığın bırakılması konusunda çocuğa zaman vermeli ve bu süreç içinde tırnak yemenin hoş bir davranış olmadığını, tırnak yediği zaman ellerinin bakımsız göründüğünü, isterse bu alışkanlıktan vazgeçebileceğini eleştirel olmayacak şekilde anlatılmalıdır. Çocuk, elini ağzına götürdüğünde ‘hayır’ denilerek bir anda tepki verilmemeli, çocuğa tırnak bakımını öğrenmesi ve sevmesi için özendirici yöntemlere başvurulabilir. Bunun için çocuğun hoşuna gidecek bir tırnak bakım seti almak, tırnakları kesip, törpülemek ve krem sürmek faydalı olacaktır” şeklinde konuştu.

Turanlı, tüm bunlara rağmen olumlu bir geribildirim alınamıyorsa, bu davranış iyice kalıplaşmadan, erken dönemde kalıcı çözüm bulmak için bir uzmandan destek alınması gerektiğini sözlerine ekledi.